Gisteren was het dik boven de 30 graden en keken we benauwd omhoog naar de berg die we vandaag zouden willen beklimmen. Via een spectaculaire weg uit de 19e eeuw met veel haarspeldbochten in één ruk 1000 hoogtemeters. Van Kotor naar Njegusi. Maar 25 km omhoog bij deze temperatuur?
De voorbereiding verliep ook niet geheel vlekkeloos omdat ik in het guesthouse waar we verbleven, de wasmachine met al onze fietskleren op 95 i.p.v. 30 graden had gezet. De kleren zijn er wel schoner maar niet mooier van geworden.
Maar de klim valt alleszins mee.
We gaan vroeg op pad om nog een stukje bij een redelijke temperatuur te kunnen fietsen. Bovendien ligt de weg omhoog aan de noordkant van de berg waardoor je ‘s ochtends langer in de schaduw kunt fietsen. De goed aangelegde weg kent heel veel haarspeldbochten en is daardoor niet echt steil.
Vroeg op de zondagochtend is er nog weinig verkeer. Wel wat fietsers, waaronder een groep jonge, enthousiaste Fransen die van Parijs op weg zijn naar Istanbul. En stoere Montenegrijnen op de racefiets die ‘bravo’ naar ons roepen, maar die zelf wel veel harder fietsen.
Naarmate het later wordt, komt er meer verkeer. Lastig soms, want de weg is behoorlijk smal. Eén keer word ik door een touringcar zelfs bijna het ravijn ingereden.
Het uitzicht wordt met iedere bocht spectaculairder en om 12 uur zijn we al zo’n beetje boven.
Van het einde van de beklimming naar Njegusi is nog maar een paar kilometer.
In Njegusi hebben we vantevoren een BnB gereserveerd (prima!) en toen alle dagjesmensen weg waren bleek het een heerlijk rustig bergdorp te zijn. Met de bijbehorende afkoeling. Bij het avondeten moet zelfs de fleece aan!
Rienke en Joos fietsen 
bravo! Wel jammer van de was….