Althans dat dachten we vanmorgen. Maar dat klopte toch niet. De weg naar Virpazar was spectaculair mooi, maar de eerste 20 km ging het toch vooral omhoog.
Het is al warm als we om half 10 aan de klim beginnen. Een forse klim met halverwege een kraampje langs de weg waar we een heerlijk glas vruchtensap kunnen drinken. Even verderop staan vier reisfietsers (2 Amerikanen die een rondje vanuit Tirana fietsen en 2 Fransen op weg naar Turkije). We wisselen ervaringen uit. Volgens de Amerikanen kun je over een weg in aanleg langs het meer naar Shkodër en hoef je de omweg van zo’n 30 km langs de officiële grensovergang naar Albanië niet te maken. Bedankt voor de tip, maar o wee als het niet zo is, dan moeten we een heel eind terug.
We beginnen aan de afdaling naar Virpazar en al snel duikt in de verte het meer van Shkodër op.
Het is hier zo overweldigend mooi dat ik vergeet een filmpje te maken en Joos nauwelijks aan foto’s nemen toekomt.
Het laatste stuk naar Virpazar gaat in haarspeldbochten langs een steile rotswand, dat is wel even geconcentreerd fietsen.
Na de lunch in Virpazar hebben we eigenlijk niet veel energie meer. In Godinje is een prima guesthouse. De eigenaresse gaat vis voor ons klaarmaken en de fietskleren voor morgen kunnen drogen.
Rienke en Joos fietsen 
Wat een land en route! Met alle in spanning en energie een onvergetelijke reis tot nu toe al. Jemig 🫶🏽