Weer bijna op zeeniveau

De vriendelijke man van b&b La Sanglière brengt ons een ontbijt op Portugees servies en drukt ons op het hart dat we óók naar Tourtour moeten, dat is erg de moeite waard. We zeggen dat we dat zullen doen en niet dat we alleen bezoeken wat op onze route ligt. De rest blijft liggen voor de cultuurreis; tot nu toe heeft elke fietsreis van ons op die manier een cultuurreis opgeleverd, die we in bijna alle gevallen nog moeten maken. Als we te oud zijn voor fietsreizen.

Niet lang na Ampus begint een serie geweldige afdalingen. Het wegdek is goed maar de slingers zijn niet altijd overzichtelijk, we dalen met een snelheid die niet hoger is dan 40-45 km/u. Toch vindt een Franse automobilist dat hij te lang achter ons moest blijven hangen. Als we bij een splitsing even stoppen scheurt hij ons schreeuwend voorbij. Gelukkig is dit soort volk hier (tot nu toe) een uitzondering.

Het dalen gaat door. En dan te bedenken dat we de route eerst ‘tegen de klok in’ gepland hadden, verzucht Rienke. Dan was dit een eindeloze klim geweest.

In Les-Arcs-sur-Argens is het centrum afgesloten. Op het grote plein is de start en finish van de Course des Chancrouns, een jaarlijkse bergwandeling (wedstrijd én recreatief) waar je min of meerverkleed aan deelneemt. Voor de dames tule rokjes in zuurstokkleuren en grote strikken in het haar, voor de heren vooral veel kleur. Er is ook een prijsuitreiking voor de leukste gekostumeerden. Deelnemers hebben hun hele familie bij zich, het plein is vol.

Bij de camping van Taradeau stoppen we. Daar blijven we maandag en dinsdag in een mobilhome zitten want er wordt voor de komende dagen erg slecht weer verwacht.