Elbesprong

Om half 7 is het nog rustig en lekker koel aan het Elbestrand. We pakken onze spullen en sjouwen met de zwaar bepakte fietsen door het zand naar het terras aan het begin van de camping. Daar ontbijten we op ons gemak; volgens internet vertrekt het veer naar de overkant pas om 10:40 uur.

Maar voor we daar zijn moeten we eerst de Elbehelling nog op. Boven is het zeker 100 meter hoger en de helling is meer dan 10%. Ik merk aan m’n benen dat we deze tocht nog maar bar weinig geklommen hebben. Eenmaal boven is het verder gemakkelijk fietsen door Wedel naar het Elbeveer.

Daar zijn we ruim op tijd en kunnen we nog koffie drinken in het Schulauer Fährhaus, blijkbaar de place to be op zondagochtend, want de koffie is de duurste van de hele vakantie maar het terras zit tjokvol.

De Elbesprong duurt 25 minuten en dan zijn we aan de overkant in Lühe. Langs de dijk richting Stade. De wind is ons gunstig gezind, maar Joos komt niet meer vooruit: lekke band.

Stade is voor ons een grote verrassing. Een oude hanzestad met zelfs huizen uit de 15e eeuw. We lunchen bij een Griek, waar Joos z’n telefoon te laden legt. Als we Stade al ruim een half uur uit zijn ontdekken we dat die telefoon daar nog steeds ligt en moeten we weer terug.

Dan eindelijk door Haddorf het Moorenland in: eindeloze weiden, maisvelden en bos. Maar dan rijdt Joos weer lek, de buitenband doet al meer dan 10 jaar dienst en blijkt nu echt wel versleten. De vrouw van het huis waarvoor we gestopt zijn helpt ons met een grote fles water en een grote fietspomp. Als de band eindelijk weer hard is, is het half vijf en de moraal is ook niet meer zo fantastisch. De mevrouw van de fietspomp noemt Gasthof Helwege even verderop.

Daar gaan we heen. De fietsen mogen in een grote schuur; wij krijgen een mooie kamer en lekker eten.