De weer-app zegt dat het, in tegenstelling tot eerdere verwachtingen, de eerste uren toch droog blijft. Maar Nostradamus voorspelde dat het om tien uur zou gaan regenen en die heeft natuurlijk gelijk. Dus moeten jack en overschoenen aan (die fietsschoenen zijn anders in no time doorweekt).
Als we de geschriften van Nostradamus beter bestudeerd hadden, zouden we gezien hebben dat de regen alweer om kwart over tien zou stoppen. Nu constateren we het tot onze verrassing. Rienke blijft in elk geval goed te zien met die knalgele dingen, wel zo veilig.
We komen na een kilometer of tien in een uitgestrekt natuurgebied terecht. Veel bos, af en toe nog wijnstokken of olijfbomen maar vooral veel woeste natuur. Een tijdlang gaan we nog omhoog, niet te lastig; dan volgen heel mooie afdalingen. Op afstand om ons heen telkens de pieken van Les Alpilles. Ze zijn niet hoger dan 300 tot 500 meter en toch heb je het gevoel dat je in de bergen rijdt.
Intussen heeft de regen ons ingehaald en die wordt nu serieus. We moeten snel schuilen. Ik heb mijn overschoenen niet aan en dat betekent meteen natte voeten. De modder blijft met grote brokken aan de schoenen hangen.
Het eerste dorp na lange tijd is Maussane-les-Alpilles. Daar duiken we een bar in om wat op te drogen. Op het eerste gezicht een gewone gezellige tent maar het zit er vol bekakte Engelsen die hier lijken te wonen en de koffie kost er vijf euro. We laten flink wat modder achter.
Intussen regent het niet meer. We kunnen door naar Arles. Nog een vijftiental vlakke kilometers, een makkie. En het blijft droog. Veel zwaar opgeknapte oude huizen met vaak zeer Provençaalse namen, die met ijzeren sierletters op de gevel staan. Daar zullen die Engelsen wel wonen.
En dan staan we bij de oude stadsmuren van Arles. Hier blijven we morgen ook; er is genoeg te zien.
Rienke en Joos fietsen 
Joos en Rienke,
Bewonder jullie moed en doorzettingsvermogen voor deze tocht. Hoop op veel droog en zonnig weer. Gr JosC