Toen we gisteren wakker werden regende het pijpenstelen. Dan maar een dag blijven in dit tamelijk suffe hotel.
Vanochtend is het wel droog, maar de voorspellingen zijn niet best. Vanmiddag regen en onweer. Maar wij willen toch verder.
We fietsen door de eindeloze dehesa van de Extramadura: steeneiken en kurkeiken met daaronder natuurlijke (in deze tijd van het jaar bruine) weidegronden. Met af en toe geiten, koeien of varkens. Het weidse landschap imponeert. Maar de lucht is grijs.
De route gaat licht op en neer: van (droog) beekdal naar beekdal. Wij fietsen zo hard als we kunnen want achter ons wordt de lucht steeds zwarter en volgens de weerapp barst er rond 13 uur een heus noodweer los dat de rest van de middag duurt. Schuilen is sowieso geen optie want behalve de varkens komen we tot Trujillo niks of niemand tegen.
Vlak voor Trujillo begint het te regenen en horen we gerommel steeds dichterbij komen, maar we zijn op tijd op de Plaza Mayor. We trakteren onszelf opnieuw op een verblijf in een parador, vandaag en morgen. Als we ons installeren horen we de regen op het dak kletteren.
