Eindpunt Sevilla

Na negenhonderd kilometer Spaans binnenland maken wij ons vandaag op voor de laatste etappe: naar Sevilla. Desayuno in cafetaría Gomez, waar bijna alleen vrouwen komen ontbijten. Dezelfde oma met knuffelkleinkind als gisteren. Koffie, tostada, zuma de naranja en hop, Carmona uit.

We fietsen langs verkeerswegen, het kan vandaag niet anders, maar hopen dat ze niet al te druk zijn. In El Viso del Alcor onze “tweede koffie” bij bar El Terraplan. Talloze bierflesjes uit de hele wereld aan de muren. En een unieke kans (die wij aan ons voorbij laten gaan): met één euro kunnen we een miljoen winnen!

De verkeersweg is soms druk. Gelukkig verschijnt er een prachtig fietspad – dat na tweehonderd meter alweer verdwijnt.

De A-8026 die ons naar Sevilla moet brengen is niet het leukste traject. Hij is soms druk, niet breed en waar rechts het asfalt ophoudt is het meteen een halve meter dieper. Maar ook dit overleven we. Daar duikt aan de horizon Sevilla op!

Met een omtrekkende beweging van tien kilometer door Sevilla-oost en -noord bereiken we ons hotel aan de rand van de oude stad. Er zijn veel fietspaden in Sevilla maar het probleem is dat fietsers niet echt als verkeer beschouwd worden. Je moet heel veel samen met de voetgangers doen. Soms is het op het fietspad net als in Engeland: twee keer haaks om een boom heen en zo. Er zijn wel veel stepjes, die overal handig tussendoor schieten.

Tenslotte komen we bij hotel Alcazar – en dat was het dan! Morgen naar de barbier van Sevilla om mijn vakantiebaard eraf te laten halen. We kunnen terugkijken op een lange en prachtige fietsreis door het gróóte Spanje. Als het aan ons ligt is dit niet de laatste keer dat we hier gefietst hebben.