Na veel wikken en wegen besluiten we om de korte etappe naar Carmona niet (weer) over geitenpaadjes te gaan fietsen, maar de A380 te nemen. Hopelijk is deze weg niet al te druk.
De weg blijkt rustig. Om ons heen de immense Spaanse leegte met heel af en toe een (verlaten) finca.
Carmona ligt op een hoge heuvel, de enige in dit verder licht glooiende landschap.
We rijden in een paar bochten omhoog en komen dan door de Puerta de Sevilla de stad binnen.
Binnen de stadsmuren is het een drukte van jewelste. Deze zaterdag is populair bij Andalusiërs voor bruiloften en andere feesten. Iedereen is prachtig uitgedost. Wij steken daar in onze fietskloffies toch wel schril bij af.
Carmona bestaat uit een wirwar van straatjes met witte huizen, veel torens on Mudéjar-stijl en verschillende prachtige toegangspoorten. In één van de witte straatjes hebben we een kamer besproken. Bevalt prima. We blijven hier nog een dag. Er genoeg te zien.
Pracht foto’s
Alweer een plaats die ik nog niet kende