We hebben goed geslapen. Het is hier doodstil, een wonder dat een klein dorp als Endrinal zo’n heerlijk onderkomen heeft als dit hotel.

Ontbijten in de bar van het hotel. De hammen hangen klaar

Op maandag is veel dicht. Maar het dorp Los Santos al na 6 km heeft toch een koffiebar open. We strijken er neer omdat we vandaag niet ver willen fietsen. De beklimmingen van gisteren zitten nog in de benen.

Kunst bij een graniethoeve

Het eerste stuk van de route gaat een beetje op en neer, niet moeilijk. Het zonnetje breekt door.

Lunch bij Valverde de Valdelacasa

Na Valdelacasa volgt een afdaling zoals je die alleen in Spanje hebt: glad asfalt, geen verkeer. We zoeven naar beneden, maar weten: dit moeten we ook weer omhoog…

De Via de la Plata volgt de oude Romeinse weg de Iter ab Emérita Asturicam van Mérida naar Astorga. Net als gisteren komen we ook vandaag weer verschillende romeinse mijlpalen tegen.

De wind trekt aan, de lucht betrekt en de beklimming naar Navalmoral de Béjar valt ons zwaar. Maar we komen boven. Daar besluiten we om vandaag niet verder te gaan dan Béjar. Morgen is er weer een dag.

In de loop van de middag pakken donkere wolken zich samen

Béjar is een terrasvormige stad aan de overkant van de kloof waar de rio Riofrio doorheen loopt. We vinden er een goed onderkomen in een hostal. En we hebben ons geïnstalleerd ruim voordat het gaat regenen. Dat doet het. De hele avond.

Geef een reactie