We genieten van onze rustdag in Zafra en in het pelgrimshostel. In de loop van de dag druppelen daar steeds meer wandelaars binnen. Ze kennen elkaar omdat de meesten in ongeveer hetzelfde tempo van zuid naar noord lopen en ze elkaar dus dikwijls treffen.
Toen wij vanochtend vertrokken was iedereen al lang weg. In het zuiden was het ook de afgelopen weken heet. De wandelaars hadden de ervaring dat het na 1 uur ‘s middags te heet was om nog te lopen. Dus moet je vroeg vertrekken om voor die tijd op de volgende bestemming te zijn.
Als wij om half negen – voor ons doen vroeg – op het Plaza Mayor komen is er bijna niemand en zijn alle bars nog dicht. Even buiten het centrum vinden we een bar die open is en waar we kunnen ontbijten.
Dan op pad, de grote leegte in.
De leegte en de weidsheid imponeren. Het fietsen is wel zwaar. We gaan op en neer, maar veel meer op dan neer en soms zijn de hellingen best steil.
We komen vandaag wel door drie dorpen:
Puebla de Sancho Perez en Medina de las Torres vlak na Zafra, en halverwege onze etappe Fuente de Cantos.
Daar, in de bar, weer een aantal pelgrims. Eén van hen, een Ier, schuift bij ons aan. Hij is heel enthousiast. Voor de prijs van een Ierse pint kun je hier overnachten, zegt hij. Hij doet rustig aan. Er zijn gekken die lopen 40 km per dag.
De laatste twee hellingen voor Monesterio zijn echt steil. 7 en 8% zegt het boekje, maar het is in werkelijkheid veel meer. Tamelijk moe strijken we neer op een terras aan het begin van Monesterio. Ook daar zitten drie wandelaars, Spanjaarden. Ze hebben net 40 km gelopen van Almadén naar hier. Dat is wat wij morgen gaan fietsen! Dat zijn dus van die types die de Ier bedoelde. Wij zijn blij dat we Monesterio gehaald hebben. Morgen op de fiets naar Almadén.
Fietsen is een kunst. Doorgaan en doorgaan in eigen tempo. Nog vroeger weg! Het is een uitdaging.Miekie